Afpersing en afdreiging zijn ernstige misdrijven binnen het Nederlandse strafrecht waarbij iemand wordt gedwongen iets van waarde af te staan door middel van geweld, bedreiging of chantage. Deze misdrijven worden geregeld in de artikelen 317 en 318 van het Wetboek van Strafrecht (Sr). Afpersing en afdreiging zijn nauw verwant, maar verschillen op bepaalde punten, zoals de gebruikte middelen en omstandigheden.
Wat is afpersing volgens het wetboek van Strafrecht?
Afpersing is gedefinieerd in artikel 317 Sr als het dwingen van een ander om, door middel van geweld of bedreiging met geweld, geld of goederen af te staan. Bij afpersing is er altijd sprake van een gewelddadig of dreigend karakter, waarbij het slachtoffer onder druk wordt gezet om iets van waarde over te dragen aan de dader. Het wetsartikel is als volgt:
- Hij die, met het oogmerk om zich of een ander wederrechtelijk te bevoordelen, door geweld of bedreiging met geweld iemand dwingt hetzij tot de afgifte van enig goed dat geheel of ten dele aan deze of aan een derde toebehoort, hetzij tot het aangaan van een schuld of het teniet doen van een inschuld, hetzij tot het ter beschikking stellen van gegevens, wordt, als schuldig aan afpersing, gestraft met gevangenisstraf van ten hoogste negen jaren of geldboete van de vijfde categorie.
- Met dezelfde straf wordt gestraft hij die de dwang, bedoeld in het eerste lid, uitoefent door de bedreiging dat gegevens die door middel van een geautomatiseerd werk zijn opgeslagen, onbruikbaar of ontoegankelijk zullen worden gemaakt of zullen worden gewist.
- De bepalingen van het tweede en derde lid van artikel 312 zijn op dit misdrijf van toepassing.
Wat is afdreiging volgens het Wetboek van Strafrecht?
Afdreiging, beschreven in artikel 318 Sr, betreft het dwingen van iemand om een goed af te staan, maar in dit geval gebeurt dat door middel van een andere vorm van bedreiging dan geweld, zoals chantage of het dreigen met openbaarmaking van schadelijke informatie. Afdreiging kan dus plaatsvinden zonder direct fysiek geweld, maar door het misbruiken van een zwakke positie van het slachtoffer. Het wetsartikel is als volgt:
- Hij die, met het oogmerk om zich of een ander wederrechtelijk te bevoordelen, door bedreiging met smaad, smaadschrift of openbaring van een geheim iemand dwingt hetzij tot de afgifte van enig goed dat geheel of ten dele aan deze of aan een derde toebehoort, hetzij tot het aangaan van een schuld of het teniet doen van een inschuld, hetzij tot het ter beschikking stellen van gegevens, wordt als schuldig aan afdreiging, gestraft met gevangenisstraf van ten hoogste vier jaren of geldboete van de vijfde categorie.
- Indien het feit wordt gepleegd met het oogmerk om een terroristisch misdrijf voor te bereiden of gemakkelijk te maken, wordt de op het feit gestelde gevangenisstraf met een derde verhoogd.
- Dit misdrijf wordt niet vervolgd dan op klacht van hem tegen wie het gepleegd is
Strafmaat
Artikel 317 Sr stelt dat afpersing strafbaar is met een gevangenisstraf van maximaal negen jaar of een geldboete van de vijfde categorie. Artikel 318 Sr legt voor afdreiging een gevangenisstraf van maximaal vier jaar of een geldboete van de vierde categorie op. Beide artikelen benadrukken de ernst van het misdrijf en de impact op het slachtoffer. Voor beide feiten kunnen (forse) gevangenisstraffen worden opgelegd en verschillende factoren spelen daarbij een rol. Het hangt derhalve af van de omstandigheden van het geval zoals; de persoon van de verdachte, de omstandigheden waaronder het feit gepleegd is, en uitspraken in vergelijkbare zaken.
Conclusie
Afpersing en afdreiging zijn ernstige misdrijven die worden gekenmerkt door het dwingen van een ander om iets van waarde af te staan door middel van geweld, bedreiging of chantage. Volgens artikelen 317 en 318 van het Wetboek van Strafrecht kunnen deze misdrijven leiden tot gevangenisstraffen van respectievelijk maximaal negen en vier jaar. Het is belangrijk om tijdig een strafrechtadvocaat te benaderen als u zich geconfronteerd ziet met een verdenking van afdreiging en/of afpersing.
