Een omgangsregeling is een afspraak tussen gescheiden ouders of ouders die uit elkaar gaan over hoe en wanneer het kind contact heeft met de ouder waar het niet woont. Deze regeling speelt een belangrijke rol in het behoud van de relatie tussen het kind en beide ouders na een scheiding of beëindiging van een geregistreerd partnerschap. De regeling is gebaseerd op het recht van het kind op contact met beide ouders, zoals vastgelegd in artikel 1:377a van het Burgerlijk Wetboek (BW).
Is er een verschil in leeftijd waar je rekening mee moet houden bij een omgangsregeling?
Ja, de leeftijd van het kind speelt een belangrijke rol bij het opstellen van een omgangsregeling. Bij zeer jonge kinderen kan het belangrijk zijn om korte maar frequente contactmomenten te hebben, omdat dit beter aansluit bij hun behoeften. Naarmate het kind ouder wordt, kunnen de omgangsmomenten langer en minder frequent zijn. Voor tieners wordt vaak rekening gehouden met hun eigen wensen en school- of sportverplichtingen.
Wat is een gebruikelijke omgangsregeling?
Een gebruikelijke omgangsregeling kan sterk variëren, maar een veelvoorkomende regeling is dat het kind om de week een weekend bij de andere ouder verblijft, inclusief vakanties en feestdagen die vaak bij toerbeurt worden gedeeld. Daarnaast kan een vaste dag in de week worden afgesproken voor contact met de niet-verzorgende ouder. Het precieze schema wordt afgestemd op de omstandigheden van beide ouders en de behoeften van het kind.
Waar kijkt de rechter naar bij een omgangsregeling?
Als de ouders er samen niet uitkomen, kan de rechter een omgangsregeling vaststellen. Hierbij kijkt de rechter naar het belang van het kind, wat altijd voorop staat, zoals bepaald in artikel 1:377a BW. Factoren zoals de band van het kind met beide ouders, de praktische haalbaarheid van de regeling, de woonomstandigheden, en de stabiliteit van het kind worden meegewogen. Ook wordt gekeken naar de wensen van het kind zelf, vooral als het kind ouder is dan 12 jaar.
Wat moet er in een omgangsregeling staan?
In een omgangsregeling worden duidelijke afspraken vastgelegd over hoe de verdeling van zorg- en opvoedingstaken plaatsvindt. Dit omvat:
- De dagen en tijden waarop de niet-verzorgende ouder het kind ziet;
- Hoe de vakanties, feestdagen en speciale gelegenheden worden verdeeld;
- Eventuele afspraken over communicatie tussen ouder en kind, bijvoorbeeld via telefoon of videobellen;
- Mogelijke aanvullende afspraken over het halen en brengen van het kind;
- De omgangsregeling kan deel uitmaken van het ouderschapsplan, dat verplicht is als er minderjarige kinderen zijn.
Heeft een vader altijd recht op omgang?
Ja, in principe heeft een vader, net als een moeder, recht op omgang met zijn kind, ongeacht of hij getrouwd is geweest of een geregistreerd partnerschap heeft gehad. Dit recht is vastgelegd in artikel 1:377a BW, waarin staat dat een kind recht heeft op omgang met beide ouders. De enige uitzondering is als de omgang ernstig schadelijk is voor het kind. In dat geval kan de rechter de omgang beperken of geheel uitsluiten.
Kan een moeder de omgangsregeling weigeren?
Een moeder kan de omgangsregeling niet zomaar weigeren. Als er al een officiële omgangsregeling is vastgesteld, is ze verplicht om zich hieraan te houden. Als een moeder toch weigert mee te werken aan de omgang, kan de vader naar de rechter stappen om de naleving van de omgangsregeling af te dwingen. Alleen in zeer uitzonderlijke situaties, zoals wanneer er sprake is van misbruik of gevaar voor het kind, kan de rechter besluiten om de omgang te beperken of te stoppen.
Wat zijn de kosten van een procedure omgangsregeling?
De kosten van een procedure rondom de omgangsregeling kunnen sterk variëren, afhankelijk van de complexiteit van de zaak en de tijdsintensivering. Voor een gerechtelijke procedure moeten er griffiekosten worden betaald, en daarnaast moet er rekening worden gehouden met de kosten voor een advocaat, die kunnen variëren van € 1.500 tot € 3.000 voor een procedure. In sommige gevallen komt de betrokkene in aanmerking voor gefinancierde rechtsbijstand, afhankelijk van het inkomen.
Conclusie
Een omgangsregeling is essentieel om ervoor te zorgen dat een kind na een scheiding contact houdt met beide ouders. De leeftijd van het kind speelt een belangrijke rol bij de invulling van de regeling. De rechter kijkt bij het vaststellen van een omgangsregeling altijd naar het belang van het kind. Beide ouders hebben recht op omgang, en weigering van de regeling door een van de ouders kan alleen in zeer uitzonderlijke gevallen. De kosten van een procedure variëren, maar kunnen oplopen als er een rechter aan te pas moet komen. In de regel kan er in goed overleg een vast bedrag worden afgesproken.
